بسم الله الرحمن الرحیم - خوش آمدید
عفاف و حجاب در اسلام به چه معناست؟

عفاف و حجاب در اسلام به چه معناست؟ » عفت، یعنی صیانت نفس از مواردی که حرام است یا انجام آن شایسته نیست.

امیرالمؤمنین حضرت علی (ع) میفرمایند: « الصبر علی الشهوه عفه؛ عفت، مقاومت در برابر شهوت‌هاست. »

شهید مطهری در تعریف عفاف می‌گوید: « عفت حالتی نفسانی است، به این معنی که، رام بودن قوه شهوانی تحت حکومت عقل و ایمان، و تحت تاثیر قوه شهوانی نبودن»

اکنون میخواهیم بررسی کنیم عفیف به چه کسی می‌گویند؟ عفیف به کسی گفته می‌شود که: « در برابر خواسته‌های نفسانی، مانند: کشش‌های جنسی، مقاومت نموده و خود را حفظ کند.»

حیا به چه معناست؟

از زمینه‌ها و از اثرات عفاف، احساس حیا و شرم از انجام کارهای زشت است. در واقع حیا شرمی است، برخاسته از ادرک خوبی‌ها و بدی‌های اختیاری، به این جهت که انسان دسته‌ای از کارها را خوب و دسته‌ای را بد می‌داند.

حضرت علی علیه السلام حیا را موجب عفت میدانند و درجایی دیگر حیا را میوه وثمره عفت معرفی می‌کنند.

حجاب چیست؟

کلمه «حجاب» هم به معنای پوشیدن، و هم به معنای پرده و حاجب است. بیشتر، استعمالش به معنی پرده است.

این کلمه از آن جهت مفهوم پوشش می‌دهد که پرده وسیله پوشش است.

استعمال کلمه «حجاب» در مورد پوشش زن یک اصطلاح جدید به نسبت جدید است.در قدیم کلمه « سَتر » که به معنی پوشش است، بکار می‌رفته است. بهتر بود که این کلمه عوض نشود و به معنای همان پوشش به کار می‌رفت، زیرا معنی شایع حجاب پرده است و همین موضوع باعث شده که بانوان، فکر کنند که اسلام می‌خواسته زن همیشه پشت پرده و در خانه محبوس باشد و بیرون نرود.

وظیفه پوشش که اسلام برای بانوان در نظر گرفته، به این معنی نیست که زن اصلا از منزل بیرون نرود. در برخی کشورها در زمان‌های قدیم همچین مواردی وجود داشته مثل:هند یا ایران قدیم؛ ولی در اسلام وجود ندارد.

بلکه اسلام می‌گوید: زن در معاشرت‌های خود با مردان نامحرم، بدن خود را بپوشاند و به جلوه‌گری و خودنمایی نپردازد.

می‌توان گفت که از سویی دو خصلت عفاف وحیا، از عوامل اساسی گسترش فرهنگ حجاب می‌باشندو حجاب واقعی در پرتو این دو خصلت است و از سوی دیگر سالم‌سازی اخلاقی یک جامعه، محدود به حجاب نیست؛ بلکه مجموعه‌ای از چگونگی رفتارها و بایدها و نبایدهای فردی و اجتماعی است که با ارتقای سطح عفاف و حیای جامعه، نسبت مستقیم دارد.

حجاب و عفاف در رفتار حضرت فاطمه (س)

«عفاف و حجاب» در رفتار حضرت فاطمه سلام الله علیها نمود کاملی دارد که با افتخار می‌توان گفت که در میان زنان جهان، حضرت فاطمه بسیار پاکدامن و عفیف بودند و در طول زندگی خود، در خانه و خانواده و روابط اجتماعی در عفیف و پاکدامن بودن زبانزد بودند.

حضرت فاطمه (س) اگرچه نمونه کامل یک زن مسلمان در تمام اوصاف وکمالات اسلامی به ویژه در عفاف و حجاب بودند. ولی مسائل سیاسی و اجتماعی را هم در مواقع حساس نادیده نمی‌گرفتند.به طوری که در صورت لزوم در اجتماع حضور می‌یافتند و به مبارزه می‌پرداختند و همچنین در مجامع عمومی و خصوصی مناظره تشکیل می‌دادند و به روشنگری می‌پرداختند.ولی هرگز از پرده عفاف و حجاب کامل بیرون نمی‌رفتند.

حضرت فاطمه سلام الله علیها، در تمام زمینه‌ها، بهترین الگو عملی برای جامعه امروز و فردا هستند. یعنی جامعه باید وضعیت عفاف و حجاب ایشان را مورد بررسی و مطالعه قرار دهد وطبق آن عمل کند. صدیقه طاهره وقتی وظیفه خود می‌دانستند که باید سخن بگویند، با قاطعیت تمام سخنرانی می‌کردند و آنجا که دیگر لزومی نداشت که با نامحرم در مجلسی بنشینند، مجلس را ترک می‌کردند. مراعات حفظ حریم حجاب به قدری دقیق و ظریف است که لازم است برای حفظ امنیت و ارتباطات اجتماعی و سلامت جامعه همگان در این مورد با نظر دقیق بنگرند.

حجاب از ارزنده‌ترین نمود‌های فرهنگی، اجتماعی در تمدن ایرانی- اسلامی است که پیشینه آن به قبل از اسلام برمیگردد، ولی در فرهنگ اسلامی به اوج تعالی و ارزش و اعتبار خود می‌رسد.

عفاف و حجاب پدیده مذهبی : ارزشی مهمی در تعالیم اسلامی است و توجه به زمینه‌های اجتماعی-فرهنگی به عنوان بستر آن بسیار لازم است و اشاعه و تعمیق آن نیازمند آموزش‌های بنیادین و مداوم در خانواده، مدرسه، دا